Screening versus identificatie
Screening en identificatie van synthetische diamant zijn twee verschillende processen die worden gebruikt om onderscheid te maken tussen natuurlijke en synthetische diamanten. De belangrijkste verschillen tussen beide zijn het doel, de snelheid en de prijs.
Screening
Het doel van screening is om snel en goedkoop verdachte stenen uit te filteren die tekenen van synthetische oorsprong vertonen. Screeningsinstrumenten zijn ontworpen voor het snel testen van grote aantallen monsters en geven doorgaans een eenvoudig ja/nee-antwoord op de waarschijnlijkheid van een synthetische oorsprong. Deze instrumenten gebruiken methoden zoals fluorescentie, thermische geleidbaarheid, elektrische geleidbaarheid of visuele beeldvorming om de verschillen tussen natuurlijke en synthetische diamanten te detecteren.
Identificatie
Het doel van identificatie is om duidelijk te bepalen of een diamant natuurlijk of synthetisch is. Hiervoor worden geavanceerde analysemethoden gebruikt, die de chemische en fysische kenmerken van het monster bepalen. Deze methoden omvatten infrarood- en Raman-spectroscopie, röntgendiffractie, fotoluminescentie en isotopenanalyse. Identificatie levert onweerlegbaar bewijs van de oorsprong van een diamant, maar is langzamer en duurder dan screening.
Terwijl screening tientallen tot honderden monsters per uur kan testen, kan identificatie bij complexere analyses uren of dagen duren. Screeningsapparatuur kost duizenden dollars, terwijl identificatieapparatuur honderdduizenden dollars kost.
Beide processen maken deel uit van diamantauthenticatie. Het is ideaal om eerst screening te gebruiken om verdachte stenen uit te zoeken en vervolgens identificatie uit te voeren om de synthetische oorsprong te bevestigen. De tweestapsaanpak combineert snelheid, lage kosten en betrouwbaarheid bij het detecteren van synthetische diamanten.
